امروز قرار است مهمترین بازی نیمفصل لیگ برتر ایران در اصفهان برگزار شود؛ اشتباه نکنید، این شهرآورد تهران است که قرار است در اصفهان و در خانه سپاهان به عنوان رقیب ابدی برگزار شود. اتفاقی یگانه در دنیای فوتبال که تیغ میاندازد بر معنی شهرآورد. دردانههای پایتخت البته مدتهاست شهرآوردهایشان را در شهری دیگر برگزار میکنند. چرا؟ چون خانه به دوشاند. این در شرایطی است که تقریباً همه ما هم عادت کردهایم شهرآورد پایتخت را در جایی غیر از تهران پیگیری کنیم. فصل گذشته که تنها یک بازی رفت برگزار شد و تمام. اما این فصل شهرآورد در شرایطی برگزار میشود که دو تیم از ابتدای فصل نتایج به نسبت خوبی گرفته و فعلاً در رده دوم و سوم جدول ایستادهاند؛ آنهم در حالی که فقط یک امتیاز اختلاف موجب شده استقلال در جدول، بالاتر از پرسپولیس قرار بگیرد. فرم کنونی دو تیم و نزدیکی فنی به یکدیگر، سبب شده بسیاری منتظر شروع این شهرآورد شوند؛ اما آیا این بازی قرار است تماشایی از آب درآید؟
فشار مخرب
نشانههایی مبنی بر آنکه این بازی قشنگ از آب درنیاید وجود دارد؛ یک نشانه همین شرایطشان در جدول است. هر دو تیم تاکنون توانستهاند هواداران را راضی نگه دارند. پس، دلیلی ندارد بخواهند دست به ریسک زده و با یک بازی هجومی کار را با شکست در این بازی به پایان رسانده و از همین ابتدا مورد انتقاد هواداران قرار بگیرند.
این مهمترین چالش پیش روی سهراب بختیاریزاده و مهدی تارتار است؛ سرمربیان دو تیم باید تاکتیکهایی اتخاذ کنند که انتهای دیدار، ناراحت نباشند. با توجه به سابقه نهچندان خوب دو تیم در نتایج کسب شده در این رقابت، میتوان حدس زد که آنها با کمترین ریسک ممکن پا به این بازی گذاشته و منتظر اتفاقهای بازی هستند. البته اگر چنین شود، باز دست بالا با استقلال خواهد بود که میتواند هنوز در جدول حتی با ثبت نتیجه مساوی، بالاتر از پرسپولیس باشد.ضمن اینکه نباید داستان بازیهای رودررو برای تعیین رتبه نهایی در جدول را هم فراموش کرد؛ با تساوی در دیدار رفت که استقلال میزبان است، پرسپولیس مجبور میشود در بازی برگشت در صورت تساوی امتیازها، برنده شود.
نگاه خوشبینانه
با این حال، هیچ بعید نیست این بازی قشنگ از آب درآید. این یکی هم دلایل خاص خودش را دارد. اول اینکه برخلاف بیشتر وقتها این بار قرار است شهرآورد در هفته پنجم برگزار شود. این بدان معنی است که اگر تیمی دست به ریسک بزند و بازی هجومی انجام دهد، حتی در صورت شکست خوردن، باز هم در ادامه مسیر، فرصت جبران دارد.
مورد دوم، جایگاه و پایگاه فعلی مربیان نزد هواداران باشگاه است؛ حتی شکست خوردن در این بازی هم سکو را در این مقطع از فصل علیه سرمربی نمیشوراند. این یکی میتواند طیب خاطری برای مهدی تارتار و سهراب بختیاریزاده باشد که بتوانند برای بردن در این بازی، تمام توانشان را بگذارند.
فاکتور مهمی که باید در این میان لحاظ شود، انگیزه شخصی سرمربیان دو تیم است؛ آنها با شعار بازی هجومی، چیزی که استحقاق هواداران دو باشگاه است، سکان هدایت این تیمها را به عهده گرفته و اگر بخواهند به چنین شعاری جامه عمل بپوشانند، محکوم به ارائه بازیای هستند که هواداران به آنها افتخار کنند.دیگر موردی که میتواند رأی به قشنگ شدن شهرآورد بدهد کیفیت بازیکنان دو تیم است؛ درست است استقلال نتوانسته در بازار نقلوانتقالات فعالیتی داشته باشد، اما تیمش کیفیت لازم برای بردن شهرآورد را دارد؛ بهویژه اینکه آنها در خط دفاعی مستحکم ظاهر شده و به لطف داشتن یاسر آسانی، خلاقیت ویژهای هم در خط حمله دارند.چنین موردی درباره پرسپولیس هم صدق میکند؛ آنها در همین تابستان بازیکنان با کیفیتی به خدمت گرفتهاند که فضای تمرینی را رقابتیتر کرده و درنتیجه سطح بازیکنان را بالاتر برده است. این یکی به تارتار ابتکار عمل بیشتری میدهد تا هر آن، ریتم بازی را به سود تیم خودی تغییر دهد.
به هر روی، دلایلی که رأی بر زیبا شدن شهرآورد پیشرو میدهد به اندازه کافی زیاد است؛ اینجا دیگر همه نگاهها متوجه سهراب و مهدی خواهد بود که با چه رویکردی پا به زمین مسابقه بگذارند.
خبرنگار: امین غلامنژاد
نظر شما